Αγριάδα

Α)

Αγριάδα

Λατινική Ονομασία: (Agropyron Repens)

Άλλες ονομασίες: άγλωσσο, αγρόπυρο, άγρωστη, άγραστη

Αγγλικές ονομασίες: (Couchgrass, Twitchgrass, Quickgrass, Doggrass)

Δραστικές Ουσίες:

Η αγριάδα περιέχει μία βλεννώδη ουσία, την τριτισίνη (φρουκτοζάνη) σε ποσοστό 8%, ινοσιτόλη 3%, μανιτόλη, σταθερό έλαιο, βιταμίνες Α και Β, γλυκοσίδιο βανιλλίνης, σαπωνίνη, φυτική κόλλα, σιλικούχο κάλιο, σίδηρο, μικρή ποσότητα πτητικού ελαίου (κυρίως αποτελούμενο από αγροπυρίνη η οποία έχει αποδειχθεί ότι διαθέτει αντιβιοτικές ιδιότητες ευρέως φάσματος).

Ιστορία: Οι θεραπευτικές ιδιότητες της αγριάδας ήταν γνωστές από την εποχή του Διοσκουρίδη, τον πρώτο αιώνα μ.Χ.
Η βασική ιδιότητα για την οποία είναι γνωστή η αγριάδα, είναι η ανακούφιση που προσφέρει στα συμπτώματα από προβλήματα του προστάτη.

Ιδιότητες:

Διουριτική, μαλακτική, αντι-μικροβιακή δράση. Για κυστιτιδα, ουρηθρίτιδα, προστατίτιδα, ίκτερο, ηπατίτιδα, αρθριτικά, πέτρα στα νεφρά, χολοκυστίτιδα, λειτουργία εντέρων και στομάχου

Λόγω των αντιφλεγμονωδών ιδιοτήτων της αγριάδας χρησιμοποιείται και σαν αντισηπτικό του ουροποιητικού συστήματος σε περιπτώσεις κυστίτιδας και ουριθρίτιδας αλλά και σε προβλήματα των νεφρών. Μειώνει επίσης τα επίπεδα της χοληστερίνης.

Χάρη στην τριτισσίνη που περιέχει (ουσία που έχει παρόμοια δράση με την ινσουλίνη) χρησιμοποιείται ως βοηθητικό στην ασθένεια του διαβήτη.

Σε προβλήματα υπέρτασης βοηθά σημαντικά μόνη της ή σε συνδυασμό με φύλλα ελιάς.

Οι πλύσεις και οι κομπρέσες με αφέψημα ή εγχυμα αγριάδας ανακουφίζουν τους πόνους από ρευματισμούς, αρθριτικά και τις ασθένειες του δέρματος.

Περιγραφή: Είναι ποώδες, πολυετές φυτό και φυτρώνει σε πολλά μέρη του κόσμου. Έχει γλυκιά γεύση.

Δοσολογία:  Αφέψημα: Ρίχνουμε δύο κουταλιές του τσαγιού κομμένο ρίζωμα σε ένα φλιτζάνι νερό και το σιγοβράζουμε για 10 λεπτά. Σουρώνουμε και πίνουμε εώς τρεις φορές την ημέρα.

Βάμμα: 2-4ml τρεις φορές την ημέρα.

Β)

Περιγραφή: Είναι πολυετές αυτοφυές χόρτο, με πολύ μακριές περιπλεκόμμενες ρίζες. Τα φύλλα του είναι στενά, ταινιοειδή και γλαυκοπράσινα, το ύψος του κυμαίνεται από 10 έως 50 εκ. Υπάρχουν διάφορα είδη, ανάλογα με τις περιοχές-συναντάται ακόμα και σε περιοχές με υψόμετρο τα 2000μ.

Θεραπευτικές Ιδιότητες: Είναι από τα πιο χρήσιμα φαρμακευτικά φυτά και συμπεριλαμβάνεται σε πολλούς συνδυασμούς για τη θεραπεία του προστάτη. Φυσικό αντιβιοτικό και από τα πιο φημισμένα διουρητικά. Είναι μαλακτικό χωρίς παρενέργειες, καθαρίζει τον οργανισμό από τις τοξίνες και μειώνει τη χοληστερίνη του αίματος. Βοηθά ενάντια στους κολικούς του συκωτιού, στις πέτρες στη χολή, στη χρυσή και την κυτταρίτιδα. Δρα ως αντισηπτικό και αντιφλεγμονώδες σε ουρικές λοιμώξεις, όπως κυστίτιδα, ουριθρίτιδα, προστατίτιδα(σε άριστο συνδυασμό με Αχιλλαία), στον ρευματισμό και τα αρθριτικά τις ασθένειες του δέρματος και την ηπατίτιδα. Είναι ωφέλιμο για νεφρόλιθους και ψαμμίαση (άμμο στα νεφρά).

Χρήση: Για θεραπευτικούς σκοπούς χρησιμοποιούνται τα φύλλα και κυρίως η ρίζα της. Παρασκευάζεται ως αφέψημα.( ρίχνουμε δύο κουταλιές του τσαγιού κομμένο ρίζωμα σε ένα φλιτζάνι νερό και το σιγοβράζουμε για 10 λεπτά).

Θεραπευτικές Ιδιότητες

Η αγριάδα θεωρείται γενικά άριστο διουρητικό , που συστήνεται ιδιαίτερα στην παιδική θεραπευτική, ενώ είναι αποτελεσματική κατά της έμφραξης των αδένων και κατά του εκζέματος.
Το απόζεμα (πτισάνη) της αγριάδας (σύμφωνα με το Foureroy τα βλαστάρια και τα φύλλα είναι πιο αποτελεσματικά από τις ρίζες) είναι φάρμακο γνωστό σ ' όλο τον κόσμο, που χρησιμοποιείται για μαλακτικό, δροσιστικό , διουρητικό και αντιφλεγμονώδες, ιδιαίτερα σε οξείες αρρώστιες και διαλείποντες πυρετούς (θέρμες), γαστρεντερικές φλεγμονές, φλεγμονές των ουροφόρων οδών του προστάτη, ηπατικούς και νεφρικούς κολικούς, ίκτερους κτλ. Το απόζεμα αυτό της αγριάδας, μαζί με γλυκόριζα, χρησιμοποιείται ως αντιδιψικό , αντιπυρετικό και διουρητικό.
Ένα πυκνό αφέψημα αγριάδας εξάλλου, σύμφωνα με το Schenk, είναι θαυμάσιο φάρμακο κατά των οργανικών παθήσεων του στήθους και τουστομαχιού, ιδιαίτερα μάλιστα του πυλωρού , καθώς αποκαθιστά την τέλεια λειτουργία του.Τέλος, στην αγριάδα αποδίδονται θεραπευτικές αρετές σε περιπτώσεις χολολιθίασης και ψαμμίασης των νεφρών (καθώς και σε περιπτώσεις ίκτερου), ενώ χρησιμοποιείται ακόμα για τις ασθένειες του συκωτιού, την κιτρινάδα, αυξάνει τη ρευστότητα του αίματος και συστήνεται κατά της φλεγμονής της ουροδόχου κύστης (οι σκύλοι και οι γάτες τρώνε τα τρυφερά φύλλα του βλαστού για να κάνουν εμετό)