Ρίγανη

Η αξία της ρίγανης στην φαρμακευτική όσο και στην μαγειρική είναι γνώστη εδώ και χιλιάδες χρόνια. Το όνομα προέρχεται από τις λέξεις «όρος» (βουνό) και «γάνος» (λαμπρότητα), δηλαδή το φυτό που λαμπρύνει τις πλαγιές των βουνών.

ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ
Η επιστημονική έρευνα έχει διαπιστώσει αντιβιοτικές και αντισηπτικές ιδιότητες στη ρίγανη (ιδιαίτερα στο αιθέριο έλαιο) και την κατατάσσουν στα αντιοξειδωτικά φυτά. Πολύτιμη σε προβλήματα του στομάχου, ιδιαίτερα στην γαστρική ατονία. Βοηθά σε εντερικές διαταραχές και στους πόνους της κοιλιάς. Θεωρείται διεγερτικό, εφιδρωτικό, αποχρεμπτικό και αντιασθματικό. Κατάλληλο  για ουλίτιδα πονόδοντο και φλεγμονές του λαιμού με στοματικές πλύσεις και γαργαρισμούς 2-3 φορές την ημέρα.  Χρησιμοποιείται σε περιπτώσεις γρίπης, κρυολογήματος, αμηνόρροιας (ως εμμηναγωγό) κατά των ρευματικών πόνων των μυών και των αρθρώσεων, κατά του πονοκεφάλου και της ευκοιλιότητας. Με πλύσεις, λουτρά και εντριβές δρα κατά του «στραβολαιμιάσματος» των μυϊκών ψύξεων, της φθειρίασης. Βοηθά στην επούλωση και αποστείρωση πληγών και αμυχών που πυορροούν. Ελευθερώνει από τους σπασμούς και τον λόξυγκα

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΚΑΙ ΔΟΣΟΛΟΓΙΑ
Ως έγχυμα. Ρίχνουμε 1 ή μισή κουταλιά του γλυκού σε 1 φλιτζάνι βραστό νερό, το σκεπάσουμε για 5-10 λεπτά αναλογα με το ποσο δυνατο το θελουμε  και μετά το σουρώνουμε. Πίνουμε 2-3 φορές την ημέρα σκέτο ή με μέλι. Για πλύσεις βάζουμε 2 κουταλιές της σούπας ξηρό βότανο σε μισό λίτρο βραστό νερό και το σκεπάσουμε για 10-15 λεπτά. Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε το ίδιο έγχυμα αν το διατηρήσουμε στο ψυγείο ή το ξαναζεστάνουμε.

ΠΡΟΦΥΛΑΞΕΙΣ:
Αποφεύγουμε την θεραπευτική χρήση του βοτάνου κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

Οι παραπάνω πληροφορίες είναι ενδεικτικές και δεν αποτελούν ιατρική συνταγή.

ΣΤΗ ΜΑΓΕΙΡΙΚΗ :
Οι χρήσεις της ρίγανης στην μαγειρική είναι ατελείωτες Συνδυάζεται πάντως καλά με βασιλικό, θυμάρι και μαντζουράνα. Σας προτείνουμε όμως, σε όσους τρώνε κρέας, έναν πολτό σαν μαρινάδα με βάση την ρίγανη, το λεμόνι και το δενδρολίβανο. Θα απογείωση κυριολεκτικά την γεύση του κρέατος  (κυρίως αρνί ή κατσίκι) δίνοντάς σας νότες εσπεριδοειδών και  αρώματα της ελληνικής γης.

Ιστορία ::

Η ρίγανη είναι αυτοφυές φυτό της Μεσογείου και της Κεντρικής Ασίας. Το όνομα της προέρχεται από τις λέξεις όρος και γάνος (λαμπρότητα), φυτό, δηλαδή, που λαμπρύνει το βουνό.
Στην αρχαία Ελλάδα αποτελούσε σύμβολο χαράς και ευτυχίας. Ο Αριστοτέλης έγραφε ότι, αν κάποιο τραυματισμένο κατσίκι από βέλος κυνηγού, έτρωγε ρίγανη, η πληγή του έκλεινε. Οι κυνηγοί μέχρι και σήμερα συνηθίζουν, όταν σκοτώσουν ένα θήραμα, να βάζουν στην κοιλιά του μερικά κλωνάρια ρίγανη, για να μη μυρίσει μέχρι να φθάσουν σπίτι.

Θεραπευτικές Ιδιότητες ::

Η ρίγανη είναι ένα από τα φυτά με τη μεγαλύτερη περιεκτικότητα σε βιταμίνη C.
Χρησιμοποιείται ως αφέψημα ή έγχυμα και καταπολεμά την ατονία των εντέρων, διευκολύνει την πέψη και ηρεμεί το νευρικό σύστημα. Επίσης, είναι διουρητικό και εμμηναγωγό. Για το αφέψημα χρησιμοποιούνται οι βλαστοί του φυτού, όταν είναι ανθισμένο, γιατί τότε περιέχει το έλαιο που έχει τη μεγαλύτερη θεραπευτική αξία.
Το «τσάι» από ρίγανη βοηθάει στην υπέρταση και στην αρτηριοσκλήρυνση. Υπό μορφή γαργάρων, χρησιμοποιείται ενάντια σε φλεγμονές και έλκη της στοματικής κοιλότητας και των αμυγδαλών.
Το αιθέριο έλαιό της χρησιμοποιείται εξωτερικά για την καταπολέμηση των ψειρών.
Οι βλαστοί της ρίγανης, ως κατάπλασμα, καταπραΰνουν μώλωπες και πρηξίματα.
Η εισπνοή της σκόνης από ρίγανη προκαλεί φτάρνισμα και βοηθάει στο να καθαρίσει το αναπνευστικό σύστημα και ιδιαιτέρως οι πνεύμονες.
Χρησιμοποιείται ευρέως στην επίσημη ιατρική.

Στην Κουζίνα ::

Η ρίγανη είναι το βασικό συστατικό της Μεσογειακής Κουζίνας. Μπορείτε να φανταστείτε χωριάτικη σαλάτα χωρίς ρίγανη;
Συναντάται σχεδόν σε όλες τις συνταγές και κυρίως στα κρεατικά και στα ψάρια. Δοκιμάστε να γεμίσετε την κοιλία ψαριού με κλωναράκια φρέσκιας ρίγανης, όταν πρόκειται να ψηθεί στη σχάρα.
Η γεύση της είναι έντονη, πικάντικη και ελαφρώς πικρή.

Γενικά έχει ανθεκτικότητα στο μαγείρεμα και μπορεί να χρησιμοποιηθεί από την αρχή.

Τοποθετήστε το γλαστράκι στο παράθυρο της κουζίνας, σε θέση με πολύ φως. Είναι φυτό που δεν έχει μεγάλες ανάγκες σε νερό. Το υπερβολικό πότισμα μπορεί να το σαπίσει. Κατά τη διάρκεια του χειμώνα μπορεί να μείνει σε εξωτερικό χώρο, καθώς είναι ανθεκτική σε χαμηλές θερμοκρασίες.
Κόψτε κλωναράκια μαζί με τα φύλλα και χρησιμοποιήστε τα ολόκληρα.